مجسمه دزدی در پایتخت! – تیلک سرزمین من

ارسال شده توسط

روزنامه آسمان آبی: آغاز سرقت یا ناپدیدشدن یا جمع آوری مجسمه های شهر تهران از سال ۸۹ شروع شد. تعداد مجسمه های مفقودشده تا اردیبهشت ۸۹ به ۱۲ عدد رسید که هر یک بین ۷۰ تا ۷۰۰ کیلو وزن داشتند
داستان از جایی عجیب و غریب تر شد که سازندگان این طرح ها گفتند چطور تندیس هایی به این سنگینی راحت دزدیده می شود؟ ضمن این که اکثر آن ها در مکان های عمومی پرتردد و شلوغ هستند و دزدیدن شان اصلا راحت به نظر نمی رسد! با این که شهرداری تهران در همان سال ها بارها اعلام کرد مسئولیت یافتن آن مجسمه ها با نیروی انتظامی است، نیروی انتظامی حتی با تشکیل دادن گروه ویژه، هم تا امروز نتوانسته است ردی از این مجسمه های گمشده پیدا کند.

سرپرست معاون فرهنگی و هنرهای شهری سازمان زیباسازی شهرداری تهران گفت: «امکان این که برای همه آثار هنری نگهبانی خاصی گذاشته شود وجود ندارد. شاید این قضیه باید به نوعی فرهنگ تبدیل شود که حساسیت شهروندان نسبت به این آثار بیشتر و جلوی این اتفاقات گرفته شود.»

این افراد خاص مجسمه دوست

جمع آوری برای مرمت از سوی شهرداری تهران را  نخستین بار مجتبی موسوی، مدیر اداره حجم سازمان زیباسازی شهرداری تهران، به زبان آورد. او در ابتدا از ناپدیدشدن مجسمه ها اظهار بی اطلاعی کرده بود؛ به طوری که ۲۱ اردیبهشت ۸۹ سازمان زیباسازی شهرداری به «ایسنا» اعلام کرده بود چهار مجسمه، شامل سردیس «نواب صفوی»، اثر حسن علی عسگری در منطقه ۱۰، ابتدای بزرگراه نواب، سردیس «دانته» اثر هنرمند ایتالیایی در پارک شهر، مجسمه «ابوسعید ابوالخیر» اثر محمد بیگ زاده در میدان منیریه و سردیس «اقبال لاهوری» اثر حمید رضایی واقع در بوستان مشاهیر شهر ری، به دلیل اجرای پروژه، بازسازی یا اصلاح جمع آوری شده اند. اما ۲۳ اردیبهشت سخنگوی شهرداری تهران، خبر برداشته شدن چهار مجسمه از مجموع مجسمه های سرقت شده، از سوی ماموران شهرداری را تکذیب کرد و این خبرها را «بازی با افکار عمومی» دانست.

او برای جلوگیری از این گونه سرقت ها و درباره تعامل سازمان زیباسازی با نیروی انتظامی گفت: «ما تعامل خیلی خوبی با نیروی انتظامی داریم و طی این سال ها با هم همکاری فرهنگی داشتیم. درباره آثار شاخصی که به نوعی به نماد تهران تبدیل شده اند این حساسیت وجود دارد. بعضی از اخباری که درباره سرقت مجسمه ها منتشر می شود، مربوط به آثاری است که ما لزوما آن ها را به عنوان آثار شاخص قلمداد نمی کنیم، اما به هر حال، به عنوان یکی از اموال عمومی، این اتفاق باعث تاسف است.

سرقت مجسمه ها، مسخره و مضحک