دانش آموزانی که روزنامه می‌خوانند – تیلک سرزمین من

ارسال شده توسط

ابتکار معلم مشهدی برای روزنامه ‏خوانی دانش‌آموزان

روزنامه صبح نو: با رشد روزافزون فضای مجازی، اقبال به سمت روزنامه‏ خوانی و مطالعه کم شده است
روزنامه صبح نو: با رشد روزافزون فضای مجازی، اقبال به سمت روزنامه‏ خوانی و مطالعه کم شده است. آمارها این مهم را تأیید می‏کنند. باوجود آمار پایین مطالعه اما معلمی در شهر مشهد که دغدغه فرهنگی هم دارد، به فکر افتاده است تا کمی اوضاع مطالعه در کشور را تکان دهد؛ بنابراین به فکر راه‏ اندازی کمپین «بله به مطالعه، نه به موادمخدر» افتاده است.

«بعضی وقت‏ها هم می‏شود که بچه‏ها لغاتی را متوجه نمی‌شوند و مثلاً همین امروز یکی از بچه‏ها معنی کلمه سوانح را پرسید یا دیروز معنی کلمه کنوانسیون را از من پرسیدند. این‏ها باعث می‎شود که بچه‏ها فهم بهتری از مطالب درسی هم داشته باشند.» موغاری توضیح می‏دهد که درست با شروع سال تحصیلی و از مهرماه کمپین را راه انداخته است. او درباره واکنش والدین دانش‌آموزانش می‏گوید: «اتفاقاً من از بچه‏ ها می‏پرسم که واکنش خانواده شما به این کار چیست، آن‏ها تعریف می‏کنند که خانواده‏ها خیلی هم خوشحال هستند. خانواده‏ها اتفاقاً بچه‏ها را حمایت می‏کنند. بعضی از والدین صبح زود، قبل از آنکه دانش‌آموزان به مدرسه بروند، برایشان روزنامه می‏خرند. اگر والدین مخالف بودند، اعتراض‎ها بلند می‎شد. من معلم ۳۰۰ دانش‏ آموز هستم.»

ابتکار معلم مشهدی برای روزنامه ‏خوانی دانش‌آموزان

موغاری دبیر تفکر سبک زندگی است. او تأکید می‏کند: «یکی از دروس ما مواد مخدر است. ما مواد مخدر را حذف نکردیم. زمانی که بچه‎ها درباره مواد مخدر در روزنامه می‏خوانند، خود‎به‎خود به مواد مخدر نه می‌گویند دانش‎آموز باید یک پشتوانه‎ای داشته باشند تا اگر دوستش به او سیگار تعارف می‏کند، او اگر پشتوانه علمی، اخلاقی و آگاهی نداشته باشد، خودبه‎خود نمی‏تواند نه بگوید. این پشتوانه با خواندن روزنامه‏ها به دست می‎آید.» او البته تنها به درس دادن بسنده نمی‏کند: «من در مناطقی هستم که آسیب اجتماعی بیشتر دیده می‏شود، به‌عنوان یک معلم، وظیفه دارم به تربیت بچه‏ها هم اهمیت دهم، نمی‏توانم این قضیه را انکار کنم و از آن بگذرم. روزنامه‏خوانی قسمتی از کار تربیتی است که در کنار آن، مباحث علمی هم بنا بر درس، تدریس می‎شود.

«کار خوب ما به بعضی از مدارس دیگر هم سرایت کرده است.» او واکنش مدیران مدرسه‎اش را نیز مثبت می‏داند: «اتفاقاً مدیر می‏گفت که موغاری کلاس پرانرژی‎اش را چه چطور ساکت کرده است و برایش تعجب‏برانگیز بود که از کلاس پرجنب‏وجوش هیچ صدایی درنمی‌آید. همه خوشحال‏اند که بازخورد دانش‌آموزان هم مثبت است و همه در این طرح شرکت می‏کنند. خیلی کم پیش می‏آید که یک دبیری از یک دبیر دیگر تشکر کند، امروز اما یک از دبیران به خاطر این کار از من تشکر کرد. دبیران هم اگر این طرح را انجام نمی‏دهند، حداقل حمایت می‏کنند و مشوق هستند.»

والدین همراهی می‏کنند

روزنامه‏ های ما ولی تعداد تیراژ و تعداد فروش‌شان دارد کم می‏شود.» به‌جز روزنامه‏خوانی در کلاس، معلم دبیرستان، روز روزنامه‏خوانی هم راه انداخته است: «روز ۶ اسفندماه روز پیشنهادی ما برای روزنامه‏خوانی است. این روز در تقویم رسمی ما وجود ندارد؛ اما ما این پیشنهاد را دادیم. در این روز همه دانش‌آموزان به همراه والدین‌شان آن‌طور که همه در کنار هم تلویزیون تماشا می‏کنند، غذا می‏خورند، یک‌زمانی هم در آن روز خاص همه باهم روزنامه بخوانند. آرزوی ما این است که ۹ میلیون نفر روزنامه‌خوان به ما اضافه شود. این روز را با بچه‏ها تعیین کردیم. یکی از دانش‌آموزان حتی در سطح شهر هم کاغذهایی را نصب‌کرده است تا همه را برای این کار تشویق کند.» موغانی معتقد است:

سخنگوی وزارت بهداشت اعلام کرده است که ۱۰۰ هزار نفر از نوجوانان زیر ۱۵ سال کشور، سیگار می‏کشند. این‏ها باعث شد که به‌عنوان یک فعال فرهنگی و معلم که با نوجوانان در ارتباط هستم، به این فکر بیفتم که کاری کنم.» او درباره کمپینش توضیح می‏دهد: «بچه‏ها هرروز به مدرسه روزنامه می‏آورند و به‌این‌ترتیب باهم روزنامه می‏خوانیم. من در سه دبیرستان تدریس می‏کنم. هرروز، قسمتی از وقت‌مان را به خواندن مطالب مختلف روزنامه، اختصاص می‏دهیم. هر دانش‎آموز یک مطلب از روزنامه را انتخاب می‏کند، اگر لازم باشد و بچه‏ها مطلبی را متوجه نشوند، من آن را دوباره برای بچه‎‏ها توضیح می‌دهم.»

روز روزنامه ‏خوانی

معلم مدرسه تعریف می‏کند که واکنش دانش‌آموزانش اما جالب بوده‎اند: «روزنامه‏ها عکس و صفحات رنگی دارند و بعضی از مطالب کوتاه و بلند است، بنابراین بچه‏ها آن اوایل مثل یک غریبه با آن برخورد کردند، مانند یک هم‌محله‌ای می‏دانستندش که او را دورادور می‏دیدند، اما به طرفش نرفته‎اند. در ابتدا این‌طور با او رفتار کردند. بعداً اما ارتباط خوبی با آن برقرار کردند و حالا خوشحال هستند. زمانی که در جمع همه باهم یک کار را انجام می‏دهید، مانند تلویزیون تماشا کردن و بیرون رفتن، یک انرژی مثبتی را انتقال می‏دهند. من در کل ندیدیم که کسی از دانش‌آموزانم حالا روزنامه خواندن را دوست نداشته باشند.» مدیر کمپین بله به مطالعه و نه به موادمخدر، تعریف می‏کند که در مدارس دیگری از شهرش، توسط معلمانی دیگری هم این طرح به‌طور خودجوش در حال انجام است:

باید روزی برای روزنامه‎خوانی داشته باشیم

آقای «امیر موغاری» معلم مشهدی است که از سال ۷۷ تدریس را شروع کرده و به فکر راه‏ اندازی این کمپین افتاده است. او در گفت‌وگویی درباره دلایل ایجاد این پویش می‏گوید: «من دلایل زیادی داشتم. مطالعه در کشور ما اوضاع خوبی ندارد. باوجود اقبالی که در نوجوانان برای فضای مجازی وجود دارد، اوضاع مطالعه بدتر هم شده است. از طرف دیگر، سن مصرف مواد مخدر در کشور، به سن ۱۵ سال رسیده است. من در مصاحبه ‏ای با مدیرکل بهزیستی خواندم که در کشور، افزایش گرایش جوانان و نوجوانان به مواد مخدر داریم.

«من پیشنهاد دادم تا در بوفه‎ها در کنار خوراکی‎هایی که به فروش می‏رسند، روزنامه‏ها هم فروخته شود، طرحی که البته اجرایی نشد. این طرح حتی به‌صورت پایلوت هم در آموزش‏و‏پرورش اجرا نشده است. چرایش را هم نمی‏دانم.» او درباره تأثیری که روزنامه‏خواندن به دانش‌آموزانش داشته، می‏گوید: «چند مورد شاهد بودم که زنگ آخر، زمانی که دانش‌آموزان خیلی دوست دارند که به خانه بروند، در کلاس می‏مانند و روزنامه دوستشان را می‎خوانند. ما با این کارهای کوچک می‏توانیم کارهای خوبی در فرهنگ انجام دهیم، اتفاقی که برای پلاسکو افتاد، ممکن است که برای فرهنگ ما هم روی دهد. اگر فروپاشی فرهنگی مانند، فروپاشی پلاسکو روی دهد ما باید چه کار کنیم؟

«اگر امروز قدم کوچکی برای روزنامه‌خوان‎های نوجوان برداشته شود، فردا آن‏ها قدم بزرگی برای روزنامه‏ها برخواهند داشت. فردا روزی من معلم نیستم، اما در آینده خواهید دید که این روز بزرگ چه اثر عمیقی دارد، اگر باهم باشیم، خواهیم دید که این روز حتی ممکن است که فرهنگ ما را هم عوض کند. امروز باید به فکر باشیم. روزنامه‎خوانی هم دروازه کتاب‌خوانی است. اگر آنها امروز روزنامه می‏خوانند، در آینده خیلی‏هایشان به سمت کتابخوانی خواهند رفت.»

روزنامه‏ خوانی تنها بخشی از وقت ما را می‏گیرد، ما کارهای روزانه و روتین مانند، درس دادن، امتحان گرفتن و مسائل دیگر را داریم.» دبیر آموزش‏وپرورش توضیح می‏دهد: «قبل از اینکه به سر کلاس بروم، به‌صورت آنلاین، بسیاری از روزنامه‏ها را ورق می‏زنم و می‏خوانم. خودم را یک روزنامه‌خوان حرفه‌ای می‏دانم.» او به روزنامه‏ها نگاه جالبی دارد: «نظر شخصی من این است که هر روزنامه‌ای انسانی است که خواننده همنشین آن است. هر گزارشگر زمانی که یک مطلبی را می‏نویسد، با توجه به خصوصیات اخلاقی خودش، با هنر قلم او، خواننده مطلب نسبت به آن انرژی مثبت یا منفی را نسبت به آن موضوع نشان می‏دهد و نسبت به آن موضع می‎گیرد.

روزنامه‏ ها تربیت‌کننده‌اند

همه این‏ها باعث می‌شود که زمانی که دانش‌آموزان من گزارش را می‏خوانند، خودبه‏خود شبیه به آن آدم می‏شوند. تمام روزنامه‏های کشور، فارغ از مسائل سیاسی، خطوط اخلاقی و خط قرمز دارند که آن‏ها رعایت می‌کنند.» او عنوان می‏کند: «همه مؤدب‌اند، همه دوست دارند که جامعه سالم باشد. همه این‏ها به‌طور ناخودآگاه به دانش‌آموزان من منتقل می‏شود و این‏ها باعث می‏شود که به آن اهداف تربیتی که دارم، برسم.»

باید روزی برای روزنامه‎خوانی داشته باشیم

به نظر موغانی، دانش‌آموزان نسبت به نسل‏های قبل، تغییر کرده‏اند: «در اینکه اوضاع جامعه تغییر کرده است، شکی در آن نیست. تکنولوژی تغییر کرده است و دانش‌آموزان هم بسته به آن ما متفاوت شده‌اند. حال نظر من این است که اگر دانش‌آموزان قرار است وارد فضای مجازی شوند، باید پیش‏زمینه و ایمن‎سازی بشوند. اگر روزنامه‏ها نباشند ما دچار آشوب رسانه‏ای می‏شویم. دانش‌آموز من باید بتواند خبرگزاری معتبر را از غیرمعتبر تشخیص دهد. خبرها را از منابع مختلف دریافت می‏کند؛ مثلاً اگر در حوزه سلامت، بخواهد از سایتی بخواند، باید منبع آن مشخص باشد. روزنامه‏خوانی باید انجام شود، باید فرهنگی نه بخشنامه‌ای، در مدارس اجرایی شود.» او البته پیشنهاد‌هایی هم داده است:

باید روزی برای روزنامه‎خوانی داشته باشیم

ارسال یک دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *